Okul döneminde kendinden daha iyi durumdaki çocuklarla kendisini rekabet halinde bulmuştu. Sürekli onların şartları ile kendi durumunu karşılaştırıyordu. Sahip olamadıkları için çabalaması gerektiğini o yaşlarda öğrenmiş, yetişkin yaşamda da bu isteği ön plana çıkmıştı. Sanki zamanını bu işlere ayırmasa her şeyi kaybedecekmiş gibi geliyordu ona. Ancak, bu durum kendisini eşinden ve ailesinden uzaklaştırıyordu. Diğer eş ise , eşinin evden uzaklaşmasını anlamıyor. Sorguluyor ve yargılıyordu. Eşinin kendisinden uzaklaştığını, sevmediğini, beğenmediğini hatta başka kadınlarla paylaştığına inanıyordu. Kendisini yalnız hissediyordu. Ne yapsa eşinin kendisini görmediğini yaşıyordu.

Bu duyguları başka bir kişide ya da zamanda yaşamış mıydı? Evet, o da varoşta büyümüştü. Ancak, okumamış ve zamanının çoğunu ev işleri ile geçiriyordu. Kendini işe yaramaz hissediyordu. Evlendikten sonraki hayatı da aynı geçmişti. Kendisini işe yaramaz, okumamış görüyor ve bu durumun dışına çıkamıyordu. Gittikçe birbirlerinden uzaklaşmışlardı. Tartışmalar kavgalara dönüşmüştü. Karşılıklı hassasiyetleri artmış, birbirlerini göremez hale gelmişlerdi. Tam da bu noktada terapiye gelmeye karar verdiler.

İlk seanslarda genelde çift terapilerinde görüldüğü gibi birbirlerini suçlamaya yöneldiler. Sonraki seanslarda yüzeyde görünen sorunların altında kendi duygu ve ihtiyaçlarını seanslarda çalışılınca duruma ilişkin farkındalık kazandılar. Bundan sonraki seanslarda hedef kazanmış oldukları farkındalıkları ile istedikleri dili nasıl oluşturacakları ve istedikleri ilişki biçimini yaşamlarında sürdürebilecekleri tanımları oluşturmaktı.

Yukarıda anlatılan çiftin terapiye geliş nedeni birbirine zaman ayıramamaktı.  Ancak, terapi süreci içerisinde şu anki sorunlarının geçmişindeki bağlantılarını, ilişkilerine yansımasını ve algılarını, duygularını nasıl etkilediğini fark ettiklerinde durumu değiştirme gücüne de sahip oldular. İlişkilerinde çıkan herhangi bir çatışmayı nasıl çözebileceklerine ilişkin beceri ve bilgiyi de kazandıklar. 

Ailedeki kişilerin kendi iç dinamiklerinin ilişkilerini nasıl etkilediğini terapide görmesi sürecin değişmesini, sorunların çözümüne yaklaşılmasını ve ailenin iç dengesini bulmasını sağlar.