Ayla Hanım ise “Neden eşim tarafından korunmalıyım?” sorusunu kendisine sormamıştır. Çünkü bir erkeğin en temel görevinin karısını korumak olduğu yolundaki öğreti ile büyümüştür. Gerçek bir tehlikenin varlığında bırakın eşleri, diğer insanların bile birbirlerini korumaları oldukça sık yaşanan olağan bir durumdur. Ancak Ayla Hanımın yaşantısında gerçek bir tehdit yerine hayali (ve eşinin kendi yanında olmasını sağlayan oldukça stratejik) bir hırsız tehdidi vardır.

Yetişkin bir insanın hırsızdan korkması anormal bir durum değildir ancak kapıları kilitlemek ya da daha etkin bir önlem alarak kendini rahatlatabilmesi “yetişkinlik” tanımı içinde ele aldığımız bir beceridir. Oysa bir nedenle Ayla Hanım kendisini rahatlatamamakta, emniyet duygusu içinde hissedememektedir. Yetişkin birisi olarak kendini koruyabileceğini düşünememektedir. Yani Ayla

Hanım güçsüzdür ve bu nedenle korunması gerekmektedir. Oysa güçsüz olduğunu beyan eden bir kişinin, güçlü olduğunu beyan eden diğer kişiyi ustalıkla yönettiğini etkin bir gözlemle anlamak çok kolaydır. “Güçsüzün gücü” diyebileceğimiz bu stratejide gücü tanımak gerçekten zordur çünkü güçsüzlükten oluşan bir koyu bir kamuflajın altına gizlenmiştir.

 Peki, Ayla Hanım gerçekten kötü niyetli ve çevresini ya da eşini sürekli olarak yönetmeye çalışan despot ruhlu bir kişi midir? Elbette ki hayır… Ancak bu motivasyonu anlamak için bir noktaya dikkatle bakmak gerekecektir:

Tüm canlıların yaşadıkları çevreyi kendileri için en güvenilir ve yaşanabilir çevre kılma gayreti içinde olduklarını, yaşam alanlarını koruyabilmek için çevrelerini etkin yollarla değiştirdiklerini ve yönettiklerini söyleyelim.

Örneğin, her gün önünden geçtiğimiz için fark etmediğimiz bir ağaç bile, biz tam da önünden geçerken kökleri ile toprağı yarmakta, daha bol su kaynaklarına ulaşmaya çalışmakta, yaprak ve dalları ile yapabildiği ölçüde binaları ittirmekte, daha çok hava alabileceği ve genişleyerek yayılabileceği bir dünya yaratmaya çalışmaktadır.

Eğer bunları yapmazsa bir süre sonra besinsizlikten ya da havasızlıktan ölecek ya da cılız kalarak gerçekten ezilme riski yüksek bir çalıya dönüşecektir. Dünyayı kendi için güvenli ve yaşanabilir bir çevreye dönüştürme gayreti canlılığın bir işaretidir.

Ayla Hanım örneğimize dönersek, yalnız kaldığında algıladığı bir tehdit nedeniyle tüm gücünü yalnız kalmayacağı organizasyonları düzenlemeye ayırdığını kolaylıkla görebiliriz. Çocukluğunda da evde yalnız bırakıldığında şiddetli korkular yaşadığını anımsamaktadır. Benzer kaygılar girmiş olduğu sosyal ortamlarda da ortaya çıkmaktadır. Örneğin eğer iki arkadaşı Ayla Hanımdan gizli bir şey konuşmaya çalışırsa Ayla Hanım hemen ortaya yeni bir konu atmaya çalışarak dikkatlerini kendi üzerine çekmek istemektedir. Eğer bunu başaramazsa beliren bir ağrı, oluşan bir sakarlık ya da yaptığı yemek tariflerindeki ustalıkları ile gündemi belirlemeye çalışmaktadır.

Terapileri bir yargılanma ve kendimiz hakkında peşin hükümlerin verildiği bir yer olmaktan koruyan en temel ilkelerden birinin, ‘insanların kendi gerçeğinin farkında olabilecek zihinsel yapıya sahip oldukları’ varsayımıdır. Yani biz bir insan hakkında bir sürü yorum yapabiliriz ama asıl gerçeğin ne olduğu ancak o kişi hissedebilir.

Şu geldiğimiz noktada Ayla Hanım dikkat çekmek isteyen bencil biridir. Oysa biraz daha soru soran ve önyargısız bir bakış,  Ayla Hanımın temel arzusunun dikkat çekmenin ötesinde yoğun bir gayret içinde olduğunu keşfedebilir. Çünkü dikkat çekmenin toplumda çok saygın biçimleri vardır ve Ayla Hanım daha az çaba ile çok daha sıkıntısız yollardan dikkat çekebilir. Bu nedenle araştırmamızı biraz daha derine indirmek gereklidir. Yani, Ayla Hanımın temel gerçeğini ifade edecek bir kavrayışı formüle etme ihtiyacımız sürmektedir.

Ayla Hanım duygusunu “Göz önünde olmak gerekliliği.” şeklinde ifade ediyor. Yani birilerinin